Αρχική      Νέα     Photos      Εκπομπές      Ατζέντα      Κυκλοφορίες      Βιβλίο      Θέατρο      Συνεντεύξεις      Kαφενεδάκι      Πνύκα      Bίντεο      Επικοινωνία!     Downloads      Τεχνολογικό Μαγκαζίνο      Ισολογισμός χρήσης
1990 - 2018. 28 χρόνια Atlantis!

Κατασκευάζουν την πλειοψηφία

Tου Μιχάλη Χάνδακα-

Δεν υπάρχει πλειοψηφία. Διαμορφώνεται βάσει των απαιτήσεων των ολίγων. Οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται μακριά από το ανυποψίαστο πλήθος. Όταν μια χώρα την κυβερνά το δεύτερο και το τέταρτο κόμμα τότε η δημοκρατία και η λαϊκή βούληση δεν είναι παρά μια εικονική πραγματικότητα. Μόνο ένας κακός δαίμονας θα μπορούσε να επιβάλλει την κατάργηση των ιεραρχιών προς όφελος της δημοκρατικής ισοπέδωσης που θερίζοντας τα ψηλά στάχυα θα πετύχαινε την πολυπόθητη ισότητα δικαιωμάτων. Ο Νίτσε και ο Μπαλζάκ μίλησαν για την απειλή μιας εξαθλίωσης που επιτελείται με το πρόσχημα του εκδημοκρατισμού και της ανάπτυξης. Αυτό ακριβώς που συμβαίνει σήμερα στην πατρίδα μας. Τι νόημα έχει να ζητούν την ψήφο μας αφού δεν μας δίνουν τη δυνατότητα να έχουμε γνώμη; Αυτό σημαίνει ότι γνωμοδοτούμε χωρίς να έχουμε γνώμη. Εκφράζουμε μια γνώμη που μας επιβάλλεται.
Γυρίζοντας τις σελίδες της παγκόσμιας ιστορίας, αιώνες πριν μέχρι και σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος της επίσημης πολιτικής καταπιανόταν με αυτή τη δραστική επιστήμη: πως θα εξωθήσουμε τους πολίτες να ψηφίζουν εν αγνοία τους, εναντίον του εαυτού τους, δίνοντάς τους την αυταπάτη της αυτονομίας. Η προπαγάνδα αρχικά ασκήθηκε από πολιτικού, θρησκευτικού, επαναστατικού, διδακτικού άμβωνος για να φθάσει στις μέρες μας να εκσυγχρονιστεί και να μετατραπεί σε ένα τηλεοπτικό φροντιστήριο πρωτοφανούς αποτελεσματικότητας, από εμετικούς, συστημικούς δημοσιογράφους. Το σύστημα και οι εξυπηρετητές του το γνωρίζουν πολύ καλά. Η πλειοψηφία δεν υπάρχει, διαμορφώνεται. Από ποιους; Από τη μειοψηφία.
Εφόσον κανείς δεν ψηφίζει τον ίδιο του τον εαυτό για πολιτικό αρχηγό αλλά ενισχύει τους αντιπροσώπους μιας παράταξης, το παιχνίδι είναι σικέ από τη βάση του. Οι υποστηρικτές κάθε παράταξης αναζωπυρώνουν το άνισο παιχνίδι της πλειοψηφίας (που ψηφίζει) και της μειοψηφίας (που ψηφίζεται). Άρα, δεν υπάρχει τρόπος να κερδίσει ο λαός, το πλήθος, την εξουσία γιατί αυτή ανήκει μόνο σε μια εκλεκτή μειοψηφία όπως αυτή εκφράζεται ακόμα και από τα μικρά κόμματα της αντιπολίτευσης. Επομένως, το πολιτικό μας δράμα επανέρχεται στην αφετηρία του, αφού όπως λέει ο λαός, όλοι στο ίδιο καζάνι βράζουν. Τα μέσα όμως άλλαξαν. Επιστημονικά καταρτισμένοι πλειοψηφατζήδες κατασκευάζουν την άποψή μας, ταΐζοντάς μας με αυταπάτες. Καθώς μάλιστα οι λαϊκές επαναστάσεις οδήγησαν σε τυραννίες, οι οποίες κατάργησαν ακόμα και την κοινοβουλευτική φαρσοκωμωδία, το συμπέρασμα είναι ένα και αδιάσειστο… Οι κοινωνίες ανήκουν στις εκλεκτές μειοψηφίες τους και όχι στις πλειοψηφίες τους. Όσο για την περίπτωση που εμείς, οι θυμωμένοι πολίτες θέλουμε να ελπίζουμε σε κάτι φρέσκο και να αλλάξουμε πλευρό στον βαθύ μας ύπνο, επινοήθηκε ο δικομματισμός, ο οποίος μεταμφιέζεται πειστικά στο καρναβάλι των εκλογών με αίτημα την αλλαγή και την ανανέωση με τα σκάρτα υλικά του παρελθόντος. Εν κατακλείδι, αν με τις εκλογές άλλαζαν τα πράγματα, θα τις είχαν κηρύξει παράνομες.
Αναρχικός Πατριώτης

Facebook Comments

Ακούστε live..!