Αρχική      Νέα     Photos      Εκπομπές      Ατζέντα      Κυκλοφορίες      Βιβλίο      Θέατρο      Συνεντεύξεις      Kαφενεδάκι      Πνύκα      Bίντεο      Επικοινωνία!     Downloads      Τεχνολογικό Μαγκαζίνο      Ισολογισμός χρήσης
1990 - 2018. 28 χρόνια Atlantis!

Οι σωτήρες μας

Του Κωνσταντίνου Σγόντζου –

Τον τελευταίο μήνα ζω ένα όνειρο … μη με ξυπνάτε.
Από την ώρα που σηκώνομαι για να ξεκινήσω την καθημερινή μου Οδύσσεια, με όλα τα απρόοπτα μέχρι να παραδώσω το πνεύμα μου αργά το βράδυ στον Μορφέα, μια πλειάδα συμπολιτών φίλων και γνωστών αλλά και αγνώστων, θέλει σώνει και καλά να με σώσει.
Να μου λύσει τα προβλήματα, να με βγάλει από τα αδιέξοδα, να μου κάνει τη ζωή έναν κινητό παράδεισο. Φτάνει να …
Βγαίνω από την γκαραζόπορτα του σπιτιού και αντικρίζω την ανάπτυξη και τις επενδύσεις που τόσο καιρό αμφισβητούσα.
Ένας οργασμός ανοικοδόμησης και επισκευής δρόμων και πεζοδρομίων που θα τον ζήλευε κι ο δήμαρχος των Παρισίων. Κάθε δρόμος ασφαλτοστρώνεται και κάθε γειτονιά μετατρέπεται σε εργοτάξιο.
Ψάχνω να βρω στο οδόστρωμα τις συνηθισμένες τρύπες που ταλαιπωρούσαν τα λάστιχα και τα αμορτισέρ του αυτοκινήτου και διαπιστώνω ότι έχουν εξαφανιστεί.
Χάνω τις παλιές καλές συνήθειες και την αφορμή να αποφορτίσω τα νεύρα μου βρίζοντας Θεούς και δαίμονες.
Στα πεζοδρόμια αλλάζουν τις τσιμεντένιες σπασμένες πλάκες, εκεί που παρ ολίγο να σπάσει το πόδι του ένας ηλικιωμένος γείτονας πέρσι τον Νοέμβριο και παρ’ όλες τις καταγγελίες στο Δήμο, οι πλάκες επέμεναν πεισματικά σπασμένες μέχρι χθες.
Πιο κάτω, δύο δημοτικοί υπάλληλοι με μια σιδερένια σκάλα, αλλάζουν όλες τις καμένες λάμπες στους φανοστάτες του … δρόμου με τις λεύκες. Ναι γιατί το βράδυ ο συγκεκριμένος δρόμος έμοιαζε με τον αντίστοιχο της ταινίας, έστω κι αν πέρναγε έξω από δημοτικό σχολείο. Έστω κι αν όποιος τον διέσχιζε τα τελευταία 3 χρόνια ένιωθε πρωταγωνιστής και πιθανό θύμα πάλι της γνωστής ταινίας. Σκέτο θρίλερ η ζωή στη γειτονιά και μάλιστα …δωρεάν. Αλλού πληρώνεις για να το ζήσεις.
Στο φανάρι με πλησιάζουν δύο κοπελίτσες με κάτι χαρτιά κι ένα ντοσιέ και μου ζητούν να τους χαρίσω λίγα λεπτά από τη ζωή μου .. για το καλό μου.
Κάνουν μια έρευνα για την ποιότητα ζωής στη πόλη και με ρωτούν τι δεν μ αρέσει, τι μ’ ενοχλεί στη περιοχή, αν είμαι ικανοποιημένος από τις υπηρεσίες του Δήμου κλπ.
Στο τέλος μου ξεφουρνίζουν την αληθινή τους πρόθεση. Είναι η υπηρεσία παραπόνων του δήμου, που συγκεντρώνουν τα προβλήματα, έτσι ώστε ο «συνεπής» με τις υποσχέσεις του δήμαρχος να τα λύσει την επόμενη «τετραετία». Λες και τους είπα ότι θα τον ψηφίσω. Ούτε καν με ρώτησαν αν ψηφίζω στον συγκεκριμένο δήμο.
Φτάνοντας στο γραφείο, παραλαμβάνω μια λίστα με φίλους και γνωστούς που με ψάχνουν επειγόντως.
Όλοι θέλουν να με καλέσουν σε εγκαίνια εκλογικών περιπτέρων ή γραφείων υποψηφίων δημάρχων, ευρωβουλευτών ή δημοτικών συμβούλων. Όλοι με μια φωνή και με το ίδιο τροπάρι (λες και ήταν συνεννοημένοι) προσπαθούν να με πείσουν ότι πρέπει να μου γνωρίσουν τον «άνθρωπό» μου, που θα με σώσει, θα μου λύσει όλα τα προβλήματα και θα μου αλλάξει το μέλλον.
Θα με σώσει φτάνει να … τον τιμήσω με την ψήφο μου.
Αλήθεια, όλοι αυτοί που ήταν 4 χρόνια τώρα; Γιατί θυμήθηκαν να με σώσουν και να βελτιώσουν τον τρόπο ζωής μου την «τελευταία» στιγμή;
Όχι άλλο σώσιμο. Το βίωσα με τους βουλευτές στις τελευταίες εκλογές, δεν θέλω να ζήσω την ίδια τραγωδία και απογοήτευση και στις δημοτικές.
Όλη αυτή η κινητοποίηση της τελευταίας στιγμής δείχνει την επιπολαιότητα και την ανικανότητα των τοπικών αρχόντων να διοικήσουν τον δήμο κι ότι μας θεωρούν τουλάχιστον αφελείς. Με έργα βιτρίνας και με υποσχέσεις Μαυρογιαλούρου, το μόνο που καταφέρνουν είναι να με πείσουν ότι είναι ανάξιοι της εμπιστοσύνης μου.
Γεμίσαμε σωτήρες, ανάξιους να σώσουν τον ίδιο τους τον εαυτό.
Κι επειδή είμαι αντιδραστικός κι αλλεργικός στο σώσιμο ΔΕΝ θα ψηφίσω αυτού του είδους τα υποκριτικά δημοτικά «κατασκευάσματα».

Facebook Comments

Ακούστε live..!