Αρχική      Νέα     Photos      Εκπομπές      Ατζέντα      Κυκλοφορίες      Βιβλίο      Θέατρο      Συνεντεύξεις      Kαφενεδάκι      Πνύκα      Bίντεο      Επικοινωνία!     Downloads      Τεχνολογικό Μαγκαζίνο      Ισολογισμός χρήσης
1990 - 2018. 28 χρόνια Atlantis!

To έκαναν για ΣΕΝΑ!

Του Διονύση Κωτσάκη –
Σε λίγους μήνες έρχεται στη ζωή η ανιψιά μου.
Χρωστάει.
Χρωστάει γύρω στις 35.000 ευρώ.
Αν δεν αλλάξει κάτι η σημερινή κατάσταση, τότε στα 25 της ίσως είναι 1 από τους 3 «τυχερούς» νέους που θα βρει δουλειά.
Και τότε θα αρχίσει να αποπληρώνει τα «χρέη της» μαζί με τα χρέη των άλλων 2 «άτυχων» της τριάδας.
Και (πάντα αν δεν αλλάξει κάτι η σημερινή κατάσταση) σύμφωνα με τους πιο απλούς υπολογισμούς που μπορεί να κάνει κανείς, θα πρέπει να πληρώνει για τόκους και τοκοχρεολύσια ένα 200ρι το μήνα απλά και μόνο για να μη χρωστάει η δική της κόρη περισσότερα. Κι αν θέλει η εγγονή της να μη χρωστάει τότε θα πρέπει αυτή κι η κόρη της να δίνουν για όσο καιρό θα δουλεύουν τουλάχιστον τα διπλά.
Σκέφτομαι λοιπόν από την μία την ανιψιά μου κι από την άλλη τον 60ρη «αγανακτισμένο συνταξιούχο του ΣΚΑΪ» ο οποίος κραύγαζε: «Τόσα χρόνια δουλειάς, αυτό άξιζα; Να στήνομαι στην ουρά για 120 ευρώ από τη σύνταξή μου;» .
Κι επειδή η ρεπόρτερ δεν του απάντησε, αποφάσισα μέσα από αυτές εδώ τις γραμμές, αυθαίρετα (δημοκρατία έχουμε άλλωστε όπως έχω ξαναγράψει) να του απαντήσω εγώ:
ΝΑΙ. Αυτό άξιζες. Ίσως και να άξιζες πολύ χειρότερα, αλλά αυτός ο τόπος είναι από μόνος του ευλογημένος και λίγο ο ήλιος, λίγο η θάλασσα, λίγο τα απομεινάρια από τα μάρμαρα που βρήκες όταν γεννήθηκες, όλο και κάποιος βόρειος ή δυτικός ερχόταν να σου αφήσει τα ωραία του λεφτά τα καλοκαίρια…
Μα θα μου πεις: «Γιατί απευθύνεσαι προσωπικά σε μένα; Εγώ ήμουν τίμιος, πλήρωνα τους φόρους μου, δούλευα. Φταίνε οι ΑΛΛΟΙ που….»
Εδώ όμως έρχεται το… «πρόβλημα». Το «πρόβλημα» που λέγεται ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ. Γιατί στη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, οι «άλλοι» είσαι ΕΣΥ. Γιατί στη δημοκρατία αποφασίζουμε ΟΛΟΙ για ΟΛΟΥΣ. Και το ΕΓΩ υποτάσσεται στο ΕΜΕΙΣ.
Συνεπώς, ακόμα κι αν «εσύ» δεν έκλεψες ή δεν τεμπέλιασες, ΕΣΥ ανέχτηκες αυτούς που το έκαναν, ΕΣΥ ψήφιζες αυτούς που έβριζες, ΕΣΥ δεν έβαλες στη φυλακή όλους εκείνους που καταλήστεψαν το δημόσιο χρήμα μέσα από προμήθειες και δημόσια έργα, ΕΣΥ ανέχτηκες ένα σύστημα παιδείας για το οποίο εσύ ο ίδιος ντρέπεσαι και τέλος ΕΣΥ δανειζόσουνα χρόνια τώρα, ΚΑΘΕ ΧΡΟΝΟ, χρεώνοντας την ανιψιά μου για όλη της ζωή, πριν ακόμα γεννηθεί. Και θα πρέπει να ΝΤΡΕΠΕΣΑΙ για αυτό.
ΕΣΥ, ΕΓΩ, ΟΛΟΙ ΜΑΣ.
Και θα πρέπει να ΚΟΨΕΙΣ ΤΟ ΛΑΙΜΟ ΣΟΥ, τουλάχιστον αυτό το τελευταίο, να το ΔΙΟΡΘΩΣΕΙΣ. Γιατί η ανιψούλα μου, ΔΕΝ ΧΡΩΣΤΑΕΙ ΤΙΠΟΤΑ για τα δικά σου εγκληματικά λάθη, για τις βίλες των πολιτικών ΣΟΥ, για τους διορισμούς των δικών ΣΟΥ, για τις μίζες των εργολάβων ΣΟΥ ή για τα διακοποδάνεια που «ξόφλησες» με τα λεφτά ΤΗΣ.
«Κι εγώ τί θα κάνω;» θα μου πεις; «Πως θα ζήσω; Αύριο μεθαύριο μπορεί να μην έχω καν το φάρμακο που χρειάζομαι».
Αν δεν υπήρχαν τα στατιστικά που δίνουν το ποσοστό των γεννήσεων ΧΑΜΗΛΟΤΕΡΟ ΑΠΟ ΤΟ ΧΕΙΜΩΝΑ ΤΟΥ ’41, θα μπορούσα να σε καταλάβω. Αλλά δυστυχώς τα στατιστικά λένε ότι έχουμε ΠΟΛΕΜΟ. Όχι με σφαίρες και όλμους, αλλά πάντως πόλεμο. Και σε έναν πόλεμο δεν ρωτάς «πως θα ζήσω». Αν χρειαστεί (που φυσικά δεν το εύχομαι) θα πρέπει να πεθάνεις. Γιατί αυτός ο τόπος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΣΙΦΛΙΚΙ σου. Τον χρωστάς στους αγέννητους και στους νεκρούς που τον πότισαν με το αίμα τους. Τον χρωστάς και στην ανιψιά μου.
Και κλείνοντας, θέλω να σου πω, ότι στη δημοκρατία αλλά και στη ζωή γενικότερα, δεν σε αφορούν αυτά που δεν βρήκες. Σε αφορούν αυτά που αφήνεις πίσω σου.
Σταμάτα λοιπόν να κοκορεύεσαι για τον Μεγαλέξανδρο, τον Λεωνίδα και Κολοκοτρώνη και κοίτα την αξιολύπητη φάτσα σου στον καθρέφτη που τρέμει επειδή του έβαλαν όριο στα Α.Τ.Μ.. Ακόμα και οι παππούδες σου που έδωσαν το αίμα τους στο μέτωπο και στα βουνά ΔΕΝ διαμαρτυρήθηκαν ποτέ για αυτό. Το έκαναν για ΣΕΝΑ. Ελπίζοντας πως θα έκανες κι εσύ το ίδιο (αν χρειαζόταν) για την ανιψούλα ΣΟΥ…
Facebook Comments

Ακούστε live..!